Jak każda społeczność, także społeczność marynarska posiada swoje zwyczaje i obyczaje. Regulują one życie na statkach i okrętach, a także w portach oraz wśród społeczności ludzi morza. Jest ich niezliczona ilość, a każdy, kto chce przystać do tej społeczności powinien je znać i stosować.

Zwyczaje żeglarskie pojawiły się wraz z pojawianiem się jachtingu. Historia jachtingu jest długa, więc i zwyczajów tych jest wiele.

Jednym z najważniejszych zwyczajów morskich jest to, że czas na łodzi odmierzany jest przez okrętowy dzwon. Zwyczaj ten, zwany „wybijaniem szklanek” swój początem ma w czasach, gdy na statkach były tylko zegary piaskowe, a upływ czasu oznajmiany był załodze przez uderzenia w dzwon okrętowy. Pieczę nad zegarami sprawował chłopiec okrętowy. Jego zadaniem było pilnowanie klepsydry i wybijanie szklanek sygnalizujących upływ każdych 30 min. Osiem uderzeń w dzwon oznaczału upływ 4 godzin i zmianę wachty.

Liczenie czasu na okręcie rozpoczyna się w południe. Po półgodzinie wybija się jedną szklankę, o 13:00 dwie i tak aż do 16:00, kiedy następuje osiem uderzeń. Po tej godzinie liczenie szklanek rozpoczyna się od nowa.

Kolejnym zwyczajem jest oddawanie świstu trapowego. Oddaje się go bez względu na porę dnia, przy wchodzeniu na pokład i przy zchodzeniu z niego oficerów, urzędników cywilnych i osób przebywających w charakterzy oficjalnym.

Tradycja ta wywodzo się z czasów wielkich żaglowców i ma swój związek ze zwyczajem wzywania przez dowódcę eskadry innych dowódców podległych mu jednostek na pokład swojego okrętu. Warunki pogodowe często utrudniały przechodzenie z pokładu na pokład, a także wciąganie specjalnego kosa z gośćmi, świst trapowy ułatwniał równomierne wciąganie, a także syganlizował, że człowiek jest w trakcie przechodzenia po sztormtrapie.

Świst trapowy, to pojedynczy krótki dźwięk, który syganlizuje wejście oficera na trap. W czasie przechodzenia po nim brzmi długi jednostajny gwizd, a przy końcu, w chwili schodzenia, następują dwa krótkie dźwięki. W czasie oddawania świstu załoga przyjmuje postawę zasadniczą, a oficerowie mundurowi oddają salut. Świst trapowy wykonuje się za pomocą gwizdka, którego tradycja używania sięga XV w.

Świst trapowu oddawany jest także w czasie podnoszenia i opuszczania bandery, a także w czasie pogrzebu i wykonywany jest w chwili, gdy zwłoki zsuwają się za burtę.